زن و ازدواج

خداوند اولین فداکار آفرینش را زن نامید. زن با اهدای روح و بدن خود به شوهر و فرزندانش نزد خداوند ارزش مخصوصی دارد. او مایه رفاه و دفع نیاز مرد و محل سکنی و آرامش او و فرزندانش شد. او با از خودگذشتگی ، محبت و حس فداکاری بستر تولد و رشد انسان است. آنطور که خدا به من الهام داده پس از پیغمبرانش مقامی نزد او بالاتر از مقام مادر نیست. خدا زن را در الهامات من “پرورش دهنده انسان” نامیده است. خدا مرد را مراقب و نگهبان زن و زن را بستر آرامش مرد نامیده است. در قرآن کریم نیز آمده است: “بهشت زیر پای مادران است.”

در دینی که خدا به من معرفی کرده است حقوق زن و مرد مساوی است. خداوند به من الهام کرده که “گناه حوا )زن( بخشیده شد.” از این پس زنان اجباری به تحمل درد زایمان ندارند. در دین ارایه شده بوسیله من بهتر است زنان از زایمان طبیعی خودداری کنند. در دین من هر کس که زنی را برخلاف میلش وادار به زایمان طبیعی کند گنهکار است. بهتر است زنان از قرارگرفتن در وضعیت زایمان طبیعی که خارج از حیا است خودداری کنند.

بخشیدن هرچیزی که به پول درآید به زن در عقد ازدواج ممنوع است. ازدواج یک پیوند مقدس است و نباید آنرا با نیازهای جسمی و مالی آلوده کرد اگرچه نیازهای مالی و جسمی را نیز باید برآورده کند. مردان و زنان )دختران( به محض عقد ازدواج که باید دو شاهد داشته و ثبت گردد در اموال یکدیگر به طور یکسان شریک شده و هریک مالک نصف مجموع تمام اموال زن و شوهر در زمان عقد می گردند. در قانون خداوند از این زمان ازدواج پسرعمو و دختر عمو حرام و ممنوع شده است و از این پس آنها به هم محرمند. مرد مسئول مخارج زن و فرزندان بعد از ازدواج است مگر اینکه زن او شاغل باشد. بر زنان تکلیف است که اگر می توانند کارهای شایسته در اجتماع را اشغال کرده و خانواده خود را حمایت کنند.

مردان و زنان در تقاضای طلاق حق مساوی دارند و می توانند بدون هیچ قید و شرطی با احتیاط یک سال از هم جدا شوند. اگر زن نیاز مالی داشته باشد نصف اموال مرد در هنگام طلاق به زن تعلق می گیرد.  

بر زنان مطلقه و مجرد واجب است که با رعایت رفتار دینی در اجتماع حضور یافته و به کار و دریافت حقوق روی آورند مگر ممکن نباشد یا بیمار باشند.

خداوند در الهاماتی که به من داده انسانها را به “حجاب باطنی” سفارش کرده است. حجاب باطنی یعنی نهادن حجاب و مراقبت در روح ، قلب و فکر زنان و مردان. خداوند در این دین تمام اجتماع را به حمایت از حجاب باطنی فراخوانده و از آنها میخواهد با مراقبت بر اجتماع از هرگونه تماس بدنی بین دو جنس مخالف ممانعت کنند تا زنان بتوانند در بطن جامعه با امنیت دینی و اجتماعی و با تکیه بر حجاب درونی حضور پیدا کرده و مفید باشند. به عبارتی منشا گناه و همچنین بدگمانی و افترا را بخشکانند و امنیت اجتماعی برای زنان ایجاد کنند. گرچه زنان می توانند به دلخواه خود هر حجابی بر سر داشته باشند. به جز موی سر قسمتهای دیگر بدن زنان بهتر است پوشیده باشد. اما پوشیدن لباسهای اغواگر ممنوع است. بهتر است مردان بجز دستها بقیه بدن خود را در دید عام بپوشانند تا پرده عفت از خود و دیگران ندرند و حرمت اجتماعی حفظ شود. افرادی که به زنان تعرض کنند یا زنانی که با مردان در انظار اجتماعی تماس بدنی به هر مناسبت، به جز انتقال و کمک به معلولین و بیماران، برقرار کنند باید بوسیله مجریان احکام خدا بلافاصله مورد حمله قرار گرفته و متوقف شوند. سپس تحت مجازات قرار گیرند تا امنیت اجتماعی بر هم نخورد و اهمیت دستور خدا را درک کنند. این به معنی گناهکار بودن متعرضین نیست. )این یکی از قوانین امنیت اجتماعی و خانوادگی است و فقط برای امن کردن اجتماع معرفی شده است و قانون مجازات گنهکار نیست. مجازات در اینجا فقط به معنی مجازات برای نقض قوانین خدا و برای تفهیم خطا آمده است. این قانون نرم است و با آزار جسمی همراه نیست. برای درک بهتر قوانین در این دین به بخش مربوطه مراجعه کنید. اجرای قوانین اجتماعی به عهده مجریان قانون و کسانیست که داوطلبانه آنها را بپذیرند. اجرای قوانین اجتماعی باید گروهی انجام شده و افراد از اجرای آنها به تنهایی یا در گروههای ضعیف و کوچک خودداری کنند. ( زنان در زمان عبادات دینی باید کاملا پوشیده بوده و بدون پوشش کامل تمام قسمتهای بدن خود حق ورود به هیچ یک از مکانهای مقدس را ندارند.   

اینها کلام غیر مستقیم خداوند و الهامات با جملات اوست:

“ای مردان زنان را به شما سپرده ام که قوی ترید تا از آنها نگهبانی کنید مبادا گزند دیده یا به خطا روند پس در امانت من خیانت نکنید. پس ای مردان من که به من سر سپرده اید به آنها که در امانت خدا خیانت می کنند خیانت کنید و آنها را غارت نمایید که شما سپاه برتر و از من هستید. این کلام من است. پس کلام مرا نکوهیده بدار و از آن مراقبت کن. بر هر مردی یک زن بخشیده ام. عهد من آنست که اولین انتخاب تو از نزدیکان سابقت نبوده باشد پس او را نیکو بدار و احترام کن تا تو را نیکو بدارم. بر زنان ملایم باش و رحم بیاور که آنها فرزندان انسان را نیکو بپرورند. هشدار که زن تو را وسوسه نکند و به لطافت خود نفریبد. در محبت به او اندازه نگاه دار که عقل و ایمانت را زایل نکند و تو را به خطا نیفکند. تو را هشدار میدهم به زنی که از تو مال بسیار میخواهد. مباد که او را به زنی برگزینی که تو را در مادیات غرق کرده و تباه خواهد کرد. پس زنی برگزین که محجوب ، صبور و عاقل باشد و در محبت به تو خالص. از زن بدطینت حذر کن. زن خود را به راه بسیار بیازما و درمحبت و اعتماد به او حد نگاه دار تا دنیای تو را باطل نکند. تو از شادی او شادمان خواهی شد پس او را شادمان نگاه دار. او را زمان طولانی تنها رها مکن که از راه بدر نروید. اگر زن تو درگذشت یا با تو به سر نیامد به ازدواج درآ که تنهایی ریشه مرض است. تا زمانیکه خانه مستقل و مال کافی برای فرزند نداری از آن بپرهیز که اگر مُردی باز نماند. ۱/۴ خانه ات را کنار بگذار که  در ۲۵ سالگی سهمش بدهی تا هرگز مرگ تو را انتظار نکشد. با فرزندان خود نیکو باش و در تربیت آنها بکوش تا تو را در پیری بازنگذارند. تا به آنها علم و روش کامل زندگی و صفات لازمه تعلیم نداده و عملا تربیت نکرده ای آنها را از خود جدا مساز که اگر به قصور تو خطا روند نزد من مسئول خواهی بود.

داشتن بیش از دو فرزند بر یک زوج ممنوع است. آوردن بچه قبل از استاعت مالی و ضمانت مالی آتی آنها ممنوع است.

ای زن تو را منبع محبت قرار دادم و شیره حیات در تو جاری کردم و شوهر و فرزندانت را به تو بخشیدم. هشدار که در امانت من خیانت نکنی. شوهرت را عزیز بدار که او مایه سربلندی و افتخار توست. بر او گشاده رو و صبور باش اما محبت از حد نگذران که او را بر خود گستاخ نکنی. با او مجادله نکن و مطیع باش تا او را از دست ندهی و فرزندانت را ضایع نکنی. تو را رهنمای شوهرت نهادم که حرف تو را بخواند اگر با او ملایم باشی. پس با او هرگز عتاب و تندی نکن که او را برانی. او را مراقبت کن که به خطا نرود و به تباهی نیفتد. او را در اهدافش یاری بده و خودخواه نباش. با جاذبه ای چون آهنربا همیشه او را به سمت خود مایل نگاه دار تا در هوای تو باشد. هشدار که اگر به او خیانت کنی تو را نابود خواهم کرد و از عذاب من در امان نخواهی بود. از مردان یکی را به تو بخشیده ام مگر او را از دست بدهی یا با تو به آخر نیاید. پس اگر به ناملایمت آمدید با او صبور باش و اگر نمی توانی از او به مردان دین من شکایت ببر. اگر زندگی شما نشد پس قبل از اینکه به خیانت افتی از او ببر)طلاق بگیر( و هرگز با او دوباره نپیوند. بر تجرد ماندن تو را در خود می سوزد و به گناه می اندازد پس اگر نتوانستی بر تجرد بمانی ازدواج کن. در تربیت فرزندانت بکوش و به آنها خودداری، دینداری و کوشایی بیاموز. بدان که از تو و شوهرت آنها بر زمین خواهند ماند و راه شما را دنبال خواهند کرد. در انتخاب شوهر بسیار دقت کن که اگر به خطا روی دامن فرزندانت را در آینده بگیرد. بر خود شوهری برگزین که تو را از دل دوست بدارد و معتمد و دیندار باشد و گستاخ و بی حیا نباشد تا به تو خیانت نکند. به قدرت بدن او تمایل نکن که با آن تو را آزرده خاطر خواهد کرد. مردانگی در روح او بجو نه در بدن که برایت فایده نخواهد داشت و فریبی بیش نیست. شوهر عاقل بر خود بگیر تا سکاندار کشتی تو باشد و تو را غرق نکند که زندگی راهی طولانی است. او را به کار تشویق کن و به کار بدار که مرد را با عمل او می شناسند. هشدار که مرد بیکاره طفیلی و دردسر حیات است مباد که دامنت را بگیرد. فرزندانت را به نیمه با او قسمت خواهی کرد پس با انتخاب همسر درست و نکوهیده از پیش صفات نیکو برای آنها بیندوز و آنها را رستگار برگزین.

از شهوت جسمانی بدون عشق روحانی به تو هشدار میدهم که شیطان و هیولایی خانمان سوز است. آن تو را به ریسمانی محکم به بندگی میکشاند و عزت تو را از میان می برد. عشق در روح معنا میشود نه در جسم. هرگز میل جنسی را با عشق اشتباه نگیر که تو را در خود بسوزد گرچه لازمه محبت بین زن و شوهر است. از این آتش تندرو برحذر باش که فقط در جرقه اول به کنترل در آید. بی صدا بالا بگیرد. ناگهان به خود آمده خود را میان آتش گرفتار یابی. به دردی سوزناک تو را درخواهد ربود که درمانی ندارد. تا خاکسترت نکرده رها نمی کند. چون ماری خوش خط و خال و زهر آگین  تو را فریب داده و مسموم میکند. عشق سالم و برتر روحانیست که ماندنی و قابل اعتماد است و جسم را هم در بر می گیرد. آنرا از آثارش خواهی شناخت. عشق واقعی تو را آزار نمیدهد. دیوانه، بی منطق و غیرقابل کنترل نیست. نجیب و سازنده است و روح تو را آرام می کند. در کنار آن خوشنودی و تو را امن می کند. عشقی که احساس ناامنی می آورد مشکوک به خطاست.

ازدواج بدون وجود علاقه و محبت دو طرف ممنوع و اگر انجام گیرد باطل است. خداوند عقد شما را در آسمانها بدون علاقه دوطرفه نمی بندد. رابطه جنسی بین زن و مرد بدون محبت راستین و تمایل و دلبستگی، زنا محسوب می شود. هیچ آخوند و ملایی ، هیچ کشیش و مرجع دینی و هیچ کلام و ذکری مرد و زن )دختر( را بدون وجود علاقه و تمایل دو طرفه نمی تواند به هم حلال کند زیرا خداوند عقد آنها را بدون علاقه قلبی در آسمانها ثبت نمی کند و هرکس چنین کند زناکار و نزد خداوند مسئول است.

پس اگر زن و شوهر پس از ازدواج از مهر ببرند یک سال باید تلاش کنند تا این علاقه بوجود آید. اگر بعد از یک سال نتوانستند محبت در رابطه بین خود بوجود آورند ماندن آنها بر رابطه جنسی ممنوع و زنا محسوب می گردد.

زنان را اینگونه به مردان سپرده ام تا نگهبان آنها و شرف آنها باشند. کسانی که در امانت من خیانت می کنند یعنی مردان زناکار باید غارت شوند تا مالی برایشان نماند و به فقر ، طرد و عذاب افتند و بی آبرو گردند. پس پول آنها را گرفته و به زنان در احتیاج بدهید و زنان در نیاز را پوشش بدهید که شما را بر آنها مسئول می دانم. زنانی که بدون نیاز مالی زنا میکنند را به کار بسپارید و برای آنها مراقب بگمارید تا آنها را از عمل ناپسند  باز دارند و منزوی و محدود کنند اما از بی آبرو کردن آنها خودداری کنید و بی شرمی نکارید.

هر کس زنی را به شرایطی بیندازد که در نهایت مجبور به هرگونه رابطه جنسی از جمله ازدواج شود به او تجاوز کرده است و زناکار محسوب میشود. تمام زناکاران مرد باید غارت شده، بی آبرو و منزوی گردند. زناکاران زن باید پوشش داده شده و به کار تحت نظارت بدون خشونت اجتماعی و مراکز مذهبی گمارده شوند.”

Leave a Reply

سروش - سخنگو