صلیب، مبارزه مسیح

صلیب بدون مسیح، سمبل مجازات بیرحمانه و بی بخشایش است. هدف مسیح ذوب کردن صلیب از طریق محبت و لطف خداست. اما بسیاری به گمراهی افتاده و صلیب را به جای مسیح به پرستش نشسته اند.

صلیب با تقارن و موازنه بسیاری که در طرح خود دارد نشان چشم در مقابل چشم، دست در مقابل دست و جان در مقابل جان یعنی همان قصاص جسمانی و عدالت اولیه  بی کم و کاست و بدون مرحمت است. این علاوه بر اینکه نشان عدالت حکومتهای زمان بوده است تداعی کننده دستورات خدا به موسی  نیز هست. بعدها با به خطا رفتن مجریان این احکام بر زمین که برای مثال در زمان امپراطوری روم، خود از بسیاری گنهکارتر بوده اند بعلاوه رحم خدا بر نادانی انسانها از طریق محبت او به حضرت مریم و اهدای عیسی مسیح ، با هدایت تدریجی خدا در برنامه تکامل انسان ، احکام جزا در دو دنیا به تدریج تخفیف داده شده و از شدت آنها کاسته می شود تا در قیامت همه به عدالت برتر خداوند در معنای حقیقی آن دست یابند. به باور مسیحیان عیسی مسیح بر صلیب رفت تا این عدالت و طرح خشک و بی رحم را انعطاف پذیر کند و با اهدای بدن خود به خدا، بدنه آنرا در هم شکند. پس پرستیدن طرحی که عیسی مسیح برای شکستن و تغییر دادن آن خون خود را داد جایز نمی باشد. چه بسیار بوده است چوب عدالت به دست  گنهکاران، چه بسیار بوده کلام شیطان در نام خدا.

درخانه خدا را در روز روشن یا در شب تاریک می بندند شاید می انگارند خدا خوابیده است یا آنها را نمی بیند. نور خدا را به بهانه وجود گمراهان خاموش می کنند و می خوابند! سکوت را بهانه می کنند.

من، عروس عیسی مسیح، شما را به عدالت خداوند و راه رهایی دعوت می کنم و “سپاه آخرت” را بنا می نهم. من آمده ام تا از طرف خداوند و عیسی مسیح به شما هشدار دهم و از تاریکی برهانم.

من اینجا در تنوری داغ می سوزم

که درمانش تویی همراه

تو را من با تمام دردهایت می شناسم

گرچه خاموش و صبوری همصدا ای دوست

تو را من ناله خواهم کرد

و از عمق جراحتهای تو صد زخم خواهم شد

جهانگیر و چراغ افروز

تو را من با سکوتت نعره خواهم زد

پرستیدن مجسمه ها ممنوع است. ورود به مکانهای مقدسی که مجسمه در آنها وجود دارد بر پیروان من ممنوع است مگر بت پرست بوده باشند. بت پرستان نیز بهتر است یکی از ادیان الهی را انتخاب کرده و به آن بگروند. ورود به کلیساهایی که مجسمه مسیح مصلوب را در خود دارند ممنوع است. مکانهای مقدسی که مجسمه در خود نهاده و انسانها را به پرستش آنها جهت داده اند در راه راست نیستند. نام آنجا چیست که در آن به مجسمه زانو می زنند؟ اگر بگویم بتکده که نیست چون آنها خدا را می پرستند. به هر حال این بر خلاف دستورات خداوند و راه عیسی مسیح است. نکوهش مجسمه پرستی در خود انجیل هم آمده است. در نظر بعضی نادانان آن، مجسمه استهزای عیسی مسیح است اما مجسمه شکوه و جلال اوست فقط برای آنها که می فهمند. پس برای جلوگیری از بی احترامی نادانان و ابلهان به عیسی مسیح و به پیروی از انجیل و جلوگیری از به خطا انداختن افراد در پرستش خدا، ورود به مکانهایی که این مجسمه ها را در خود نهاده اند ممنوع است. افرادی که آگاهانه به پرستیدن و حمایت از مجسمه ها اقدام کنند مسیحی شمرده نمی شوند. پرستش و مقدس شمردن چوبهایی که انسانها را در نام عدالت بر خود میخ می کرده اند ممنوع است. کسانی که به این مکانها وارد شوند یا صلیب را بر خود به هر نحوی حمل نمایند یا در خانه خود نگاه دارند مسیحی شناخته نشده و بی کم و کاست مجازات برای احقاق حق مطابق با طرح صلیب مجازات خواهند شد. آنها پس از مرگ مشمول احکام بی بخشش خداوند شده و از هرگونه عفو و بخششی محروم خواهند ماند چرا که این انتخاب خود آنها در گمراهی بوسیله شیطان و احترام به مجسمه بر خلاف دستورات انجیل بوده است. دستورات انجیل به آنها سفارش کرده است که خدای زنده را بپرستند. پس اگر باور می کنند که خدا زنده و همه جا حاضر است می دانند که نیازی به مجسمه ندارند. برگزیدن مجسمه و حمل یا پرستش آن انکاری بر ایمان آنها به خدا و مسیح زنده است.

آنگاه که بر دروازه های شهر

خدا را به صلیب کشیدند

آسمان چه صبورانه به تماشا نشست

مادران را به نظاره مرگ فرزندان درماندند

اینک خورشید…

آنها را خواهد گداخت؟

مسیحی کیست؟ مسیحی کسیست که عیسی مسیح را می شناسد و دنبال می کند. عیسی مسیح که بود؟

عیسی مسیح کسی بود که نه تنها بار سخت خدا را بر دوش کشید تا کتاب مقدس را کامل کند بلکه گناه و بارعظیم دو هزار ساله نسلها را تاکنون بر خود حمل کرده است. او آمد تا کلیساهایی بنا کند که پناهگاهی برای خطاکاران و گمراهان باشند تا محبت خدا را به مردم اثبات نماید. او باید پیروانش را جمع کند تا در دومین بازگشت خود  قیام بر علیه پلیدی را تمام کند و دنیا را در معنی واقعی برهاند. کسی مسیحی است که از گناه خود نگریزد. نه تنها گناه خود را قبول کرده و عواقب آن را خود بر دوش بکشد بلکه اگر از درجه ای بالاتر برخودار است گناه دیگران را هم بر دوش بکشد و اینگونه از جام بخشش مسیح بنوشد و روحش را آراسته کند. با بر صلیب رفتن؟ خیر. با تحمل گنهکاران و کمک به آنها. این غایت هدف الهی و خدایی است یعنی نجات گمراهان ، نه حذف آنها.

در آن شهری که مردانش عصا از کور میدزدند

در آن معبد که مردانش چه بیعارند

گناه خویش بر پشت خدایان مینهند و فخر میدانند

در آنجا ناجیی آمد گناه دیگران بر دوش خود می برد

 

Leave a Reply

سروش - سخنگو